Σκοτίνα - Ζηλιάνα


Κατηγορια: Πεζοπορία
Μηκος Διαδρομης: 5.5 χλμ
Χρονος: 2 ώρες
Υψημοτερικη διαφ. αναβασης: 400μ.
Βλαστηση: Θαμνώδης, πεύκα, δρύς
Ποσιμο νερο στην διαδρομη: Όχι
Κατασταση εδαφους: Μονοπάτι.
Δυσκολια: Α
Σημανση: Όχι

Η χαράδρα της Ζηλιάνας (ο αρχαίος Σύς ποταμός) χωρίζει τον Κάτω Όλυμπο από τον κυρίως Όλυμπο. Το μονοπάτι που περιγράφω οδηγούσε στην Καρυά. Περίπου η μισή διαδρομή από την πλευρά της Καρυάς έχει πατηθεί από δασικό δρόμο. Από την πλευρά της Σκοτίνας διατηρείται το μονοπάτι σε καλή κατάσταση μέχρι ένα σημείο, δυστυχώς πριν συναντήσει αυτόν το δασικό δρόμο, με αποτέλεσμα να έχει κοπεί η διαδρομή. Παρόλα αυτά είναι μια όμορφή πορεία μέσα στην άγρια χαράδρα και αξίζει τον κόπο να την πραγματοποιήσει κάποιος.

Μπαίνουμε στην Σκοτίνα και στρίβουμε για Αγ. Νικόλαο. Μπροστά από την εκκλησία (1) ξεκινούν δύο χωματόδρομοι. Ακολουθούμε αυτόν που κατευθύνεται ΒΔ και σε σημείο που αυτός κάνει μια απότομη δεξιά στροφή (2) τον αφήνουμε και ακολουθούμε τρακτερόδρομο με κατεύθυνση το ρέμα. Φτάνουμε στο ρέμα, κατηφορίζουμε δεξιά για 10μ και αμέσως διακρίνεται στην απέναντι όχθη φαρδύ μονοπάτι. Περνάμε λοιπόν το ρέμα και ανηφορίζουμε στο μονοπάτι (3) που αμέσως βγαίνει σε μεγάλο ξέφωτο-λιβάδι και σβήνει. Βαδίζουμε ΝΔ με στόχο την είσοδο της χαράδρας της Ζηλιάνας και μόλις φτάσουμε εκεί μπαίνουμε σε δάσος με αραιά πλατάνια και βρίσκουμε πάλι το μονοπάτι που κατηφορίζει στο ρέμα αριστερά από βράχια (4). Περνώντας στην απέναντι όχθη βρίσκουμε πάλι στενό μονοπάτι που αρχίζει να απομακρύνεται από το ρέμα αρχικά ομαλά ενώ στην συνέχεια πιο απότομο σκαμμένο στο βράχο. Όσο ανηφορίζουμε τόσο πιο καθαρό γίνεται το μονοπάτι και τελικά βγαίνουμε πάνω στην ράχη σε γυμνό έδαφος με κοκκινόχωμα. Αν κατηφορίζουμε πρέπει να προσέξουμε επειδή υπάρχει και άλλο μονοπάτι που καταλήγει στην άλλη ρεματιά Ν της ράχης. Συνεχίζουμε να ανηφορίζουμε με ζικ-ζακ και μετά από λίγα μέτρα το μονοπάτι διχάζεται (5) σε όχι εμφανή διασταύρωση. Το ένα σκέλος αφήνει την ράχη και τραβερσάρει δεξιά της, ενώ το άλλο σκέλος συνεχίζει πάνω στην ράχη και πάει για Καλλιπεύκη.

Εμείς ακολουθούμε το δεξί σκέλος που και σε λίγο φτάνουμε σε διασταύρωση (6). Τα δύο σκέλη κινούνται παράλληλα για 150μ περίπου άλλα στην συνέχεια το αριστερό σκέλος ανηφορίζει και βγαίνει πάνω στην ράχη και συνεχίζει για Καλλιπεύκη. Εμείς ακολουθούμε πάλι το δεξί σκέλος που τραβερσάρει την πλαγιά σχεδόν οριζόντια. Κινείται μέσα σε πυκνή θαμνώδη βλάστηση με ρείκια, λαδανιές και κουμαριές που σε ορισμένα σημεία το κλείνουν αρκετά και μοιάζει με τούνελ, χωρίς όμως πρόβλημα. Κινούμαστε τώρα με αυτές τις συνθήκες και σε λίγο το μονοπάτι βγαίνει σε ξέφωτο με φυτεμένες πέτρες (7). Από αυτό το σημείο αρχίζει και ανοίγει κάπως η βλάστηση και έχουμε όμορφη θέα της χαράδρας. Το μονοπάτι συνεχίζει να κινείται καθαρό με ελαφρά ανεβοκατεβάσματα. Τελικά μπαίνουμε σε δάσος με φυλλοβόλα και φτάνουμε σε μικρή ρεματιά χωρίς νερό όπου υπάρχει διασταύρωση (8). (1 ώρα)

Εδώ θέλει προσοχή γιατί το επάνω σκέλος που μας ενδιαφέρει δεν φαίνεται καλά1. Μετά από 5 μέτρα όμως ξεκαθαρίζει και κινείται ελαφρά ανηφορικά. Τελικά μετά από 30 λεπτά φτάνουμε σε νέα διασταύρωση (9). Το επάνω μονοπάτι αφού κάνει ένα ζικ-ζακ κλείνει τελείως μετά από 100μ. Το κάτω μονοπάτι κατηφορίζει λίγο και είναι στενότερο από πριν άλλα γενικά ευδιάκριτο Στην συνέχεια ανηφορίζει φτάνει σε ρεματιά, περνά στην απέναντι όχθη και βγαίνει σε ράχη όπου σβήνει. Με λίγο ψάξιμο μπορούμε να βρούμε το μονοπάτι μισοκλεισμένο που κινείται ανηφορικά πάνω στην ράχη. Πιο ψηλά όμως κλείνει τελείως. (1 ώρα)

1 Το κάτω σκέλος κατηφορίζει με ζικ-ζακ, μισοκλείνει για 100μ, και τελικά καταλήγει στην ρεματιά. Στην συνέχεια συνεχίζει στην απέναντι όχθη όπου συναντά άλλο μονοπάτι που κινούνταν στην Β όχθη της χαράδρας. Το βρήκα ανοιχτό για 300μ περίπου.