Ομόλιο - Αμπελάκια


Κατηγορια: Διάσχιση
Μηκος Διαδρομης: 14.5 χλμ
Χρονος: 4 ώρες
Υψημοτερικη διαφ. αναβασης: 1000μ.
Βλαστηση: Θαμνώδης, δρύς
Ποσιμο νερο στην διαδρομη: Όχι
Κατασταση εδαφους: Μονοπάτι, δασικός δρόμος.
Δυσκολια: Α
Σημανση: Όχι (κάποια αραιή παλιά σήμανση με κόκκινα σημάδια), μονοπάτι Ο2 μετά την ράχη Λαγουδάρι.

Η διαδρομή αυτή ακολουθεί μια μακριά ράχη, περνά έναν αυχένα στα 920μ και στην συνέχεια κατηφορίζει στον Μέγα Λάκκο. Από εκεί ανηφορίζει σε νέο αυχένα και κατηφορίζει τελικά στα Αμπελάκια. Επίσης περιγράφω και μια εναλλακτική διαδρομή για επιστροφή στο Ομόλιο αν δεν θέλουμε να κάνουμε την διάσχιση.

Ερχόμενοι είτε από την εθνική οδό είτε από το Ομόλιο ακολουθούμε ταμπέλες για αρχαιολογικό χώρο και Αγ. Παρασκευή. Σε μια στροφή του ασφαλτοστρωμένου δρόμου ακολουθούμε χωματόδρομο που περνά μπροστά από ένα μαντρί και τερματίζει μπροστά σε άλλο μεγάλο μαντρί (1). Από εδώ ξεκινά τρακτερόδρομος που ανηφορίζει προς το βουνό περνώντας δίπλα από δεξαμενές. Στην συνέχεια κάνει μια απότομη αριστερή στροφή και σταματά. Λίγα μέτρα πριν τερματίσει διακρίνουμε εύκολα στο δεξί μας χέρι το μονοπάτι (2) που ανηφορίζει Ν μέσα σε πυκνή θαμνώδη βλάστηση. Είναι ομαλό και καθαρό μονοπάτι που από ότι φαίνεται συντηρείται από τους κτηνοτρόφους της περιοχής. Το μονοπάτι ανηφορίζει αρχικά κάνοντας 4 μεγάλα ζικ-ζακ και στην συνέχεια πιάνει την ράχη όπου βγαίνει για λίγο από το δάσος και έχουμε εκπληκτική θέα προς τις απόκρημνες χαράδρες αριστερά και δεξιά της ράχης. Στην συνέχεια κινείται πάνω στην στενή ράχη σε βραχώδες έδαφος άλλοτε μέσα σε πουρνάρια και άλλοτε σε ξέφωτα. Μία ώρα περίπου μετά την αφετηρία μπαίνουμε πάλι σε πυκνό δάσος με θάμνους (3) όπου το μονοπάτι είναι λιγότερο καθαρό και κάπως πιο δυσδιάκριτο αφού κινείται σε βραχώδες έδαφος. Δεν υπάρχει όμως πρόβλημα. Κινούμαστε με αυτές τις συνθήκες για 20 λεπτά ακόμη και τελικά η ράχη γίνεται πιο ομαλή και βγαίνουμε σε περιοχή με αραιή βλάστηση και σε τρακτερόδρομο που έχει πατήσει το μονοπάτι που σε 100μ μας βγάζει στον φαρδύ δασικό δρόμο που πάει για Αμπελάκια (4). (1 ώρα, 20 λεπτά).

Αν θέλουμε να επιστρέψουμε στο Ομόλιο, πρέπει να ακολουθήσουμε τον δρόμο αριστερά και μετά από 1600μ συναντάμε το μονοπάτι που ανέφερα (διαδρομή Β). Για τα Αμπελάκια αγνοούμε τον δρόμο και συνεχίζουμε στο μονοπάτι πάνω στην ράχη. Συναντάμε τον δρόμο δύο φορές ακόμη και τελικά φτάνουμε σε διασταύρωση (5) από όπου ξεκινούν πολλά μονοπάτια που τραβερσάρουν στα δεξιά της ράχης. Από αυτά διατηρείται ανοικτό το πιο ψηλωμένο που ανηφορίζει αρχικά ευθεία κάπως απότομα ενώ στην συνέχεια τραβερσάρει στα όρια του δάσους δυσδιάκριτο. Τελικά αρχίζει να κατηφορίζει προς ρεματιά και είναι καθαρό. Φτάνει στην κοίτη της ρεματιάς και περνώντας απέναντι συναντά τρακτερόδρομο (7). Εύκολα βρίσκουμε την συνέχεια του μονοπατιού που κόβει τις στροφές αυτού του δρόμου και συναντάμε πάλι τον φαρδύ δασικό που αφήσαμε μπροστά σε μεγάλο μαντρί. Το μονοπάτι συνέχιζε κανονικά δεξιά από αυτό το μαντρί παράλληλα με την χαράδρα και στην συνέχεια κατέβαινε σε αυτήν. Το δεύτερο μισό αυτού του μονοπατιού έχει κλείσει. Ακολουθούμε λοιπόν τον δρόμο, κόβουμε από μονοπάτι δύο στροφές του και τελικά βαδίζοντας σε ράχη ανηφορικά φτάνουμε σε διάσελο (9) και αρχίζουμε να κατηφορίζουμε. (1 ώρα)

Μετά από 250μ αφήνουμε τον δρόμο και (10) μπαίνουμε σε μονοπάτι που μας οδηγεί σε ρηχή ρεματιά και βαδίζοντας παράλληλα με αυτήν ξανασυναντάμε τον δρόμο (11). Στο σημείο αυτό φεύγει με Β κατεύθυνση στενότερος δρόμος. Αυτόν ακολουθούμε και στο σημείο που στρίβει απότομα αριστερά μπορούμε να διακρίνουμε το κλεισμένο μονοπάτι που έρχεται από το μαντρί (12). Ακολουθούμε τώρα το στενό και δυσδιάκριτο μονοπάτι που κόβει τις στροφές του δρόμου και στην συνέχεια τον εγκαταλείπει (13) και κατηφορίζει κάπως απότομα με στόχο κάποιες απομονωμένες βελανιδιές στο όριο ξέφωτης πλαγιάς με φτέρες. Μετά τις βελανιδιές (14) ξεκαθαρίζει και πάλι το μονοπάτι, καβαλάει μια βραχώδη ράχη και κατηφορίζει στα αριστερά της μέχρι να φτάσει στην βάση της κοιλάδας (15) (30 λεπτά)

Τώρα έχουμε δύο ενναλακτικές πορείες. Η πιο σύντομη ακολουθεί μονοπάτι παράλληλα με το ρέμα που βγαίνει τελικά στον δασικό δρόμο που είχαμε αφήσει ψηλότερα (16). Στην συνέχεια ακολουθούμε τον δρόμο για 1300μ περίπου και έπειτα χρειάζεται προσοχή για να βρούμε το μονοπάτι στα δεξιά του δρόμου (17). Το μονοπάτι κινείται σε θαμνώδη βλάστηση και είναι εν γένει ευδιάκριτο εκτός από ένα-δύο σημεία. Τελικά μας οδηγεί πάνω στην ράχη σε χαρακτηριστικό διάσελο (18). Μία άλλη διαδρομή με μεγαλύτερο ενδιαφέρον είναι μόλις κατεβούμε στο ρέμα να περάσουμε απέναντι και να ανηφορήσουμε ΒΑ. Εύκολα βρίσκουμε μονοπάτι που τραβερσάρει μια βραχώδη πλαγιά και στην συνέχεια φαρδαίνει και αρχίζει να ανηφορίζει απότομα στα αριστερά μιας λάκας. Πιο πάνω μοιάζει με νεροφάγωμα και σκορπίζει σε περισσότερα μονοπάτια, που όλα όμως καταλήγουν πάνω στην ράχη (16Β) με πανέμορφη θέα και στον Όλυμπο και στον Κίσσαβο. Ακολουθούμε τώρα πατημένο μονοπάτι λίγο δεξιότερα της ράχης και στην συνέχεια αριστερότερα αυτής προσέχοντας να μην μπερδευτούμε από κάποια μονοπάτια που κατηφορίζουν αριστερά. Τελικά βαδίζοντας συνέχεια πάνω στην ράχη φτάνουμε στο χαμηλότερο σημείο της όπου έρχεται και το άλλο μονοπάτι. (40 λεπτά)

Κατηφορίζουμε τώρα στην άλλη πλευρά της ράχης σε φαρδύ μονοπάτι σαν αυλάκι. Λίγο πιο κάτω στενεύει άλλα αμέσως βγαίνουμε στον φαρδύ δασικό δρόμο πού έρχεται από τα Αμπελάκια και πάει για Στόμιο και Σπηλιά (19). Εδώ συναντάμε και το μονοπάτι "Ο2" με καλή σήμανση. Συνεχίζουμε για 200μ στον δρόμο και στην συνέχεια μπαίνουμε πάλι στο μονοπάτι (20) που κόβει ακόμα μια φορά τον δρόμο (21) και συνεχίζει απέναντι στενό και κάπως δυσδιάκριτο. Συναντάμε πάλι τον δρόμο (22) και συνεχίζουμε απέναντι σε τρακτερόδρομο που αφού κάνει ένα ζικ-ζακ σταματά και συνεχίζει καλντερίμι αριστερά ενός κτήματος με καστανιές. Περνάμε μια βρύση και συνεχίζοντας στο μισο-κατεστραμμένο καλντερίμι βγαίνουμε πάλι στον δασικό δρόμο (23). Συνεχίζουμε τώρα απέναντι διαγώνια σε πολύ φαρδύ μονοπάτι-καλντερίμι μέσα σε δάσος από βελανιδιές και καστανιές. Πιο κάτω περνά ένα παλιό χωράφι με καστανιές και γίνεται στενό μονοπάτι. Τελικά συναντάμε τρακτερόδρομο (24) και συνεχίζουμε απέναντι σε μονοπάτι με υπολείμματα καλντεριμιού κάπως πυκνωμένο από την βλάστηση. Φτάνουμε τελικά στο ΒΑ άκρο του χωριού δίπλα σε μεγάλο πλατάνι και καινούργιο πέτρινο σπίτι (25). Εδώ φτάνει και ο περιφερειακός δρόμος με κατεύθυνση τον Αγ. Γεώργιο. (30 λεπτά)

Διαδρομή Β

Η διαδρομή ξεκινά από το ΝΔ άκρο του χωριού. Καθώς ερχόμαστε από την εθνική οδό ακριβώς στην είσοδο του χωριού περνάμε γέφυρα και αμέσως στρίβουμε δεξιά έχοντας συνέχεια δεξιά μας μια στεγνή ρεματιά. Τελικά ο δρόμος κάνει μια απότομη αριστερή στροφή και εμείς μπαίνουμε σε μονοπάτι στο έξω μέρος της στροφής (1Β). Το μονοπάτι κατηφορίζει αμέσως στο ρέμα περνά στην απέναντι όχθη και αφού κάνει ένα ζικ-ζακ αρχίζει να ανηφορίζει στα δεξιά της ρεματιάς και είναι φαρδύ και καθαρό. Σε λίγο φτάνουμε σε διασταύρωση (2Β) όπου ακολουθούμε το μονοπάτι που συνεχίζει λιγότερο απότομα. Κερδίζουμε συνέχεια ύψος και τελικά το μονοπάτι μπαίνει σε δάσος με δρύς και αφού κάνει δύο ζικ-ζακ βγαίνει πάνω στην ράχη. Λίγο βορειότερα πάνω στην ράχη υπάρχει εκκλησάκι. Εμείς συνεχίζουμε στο μονοπάτι Ν που κινείται σε ομαλή ράχη και είναι φαρδύ καθαρό με εξαιρετική θέα προς τις απόκρημνες χαράδρες. Τελικά 45 λεπτά περίπου μετά την αφετηρία φτάνουμε σε διασταύρωση (3Β) που όμως δεν είναι ιδιαίτερα εμφανής. (45 λεπτά)

Το φαρδύ μονοπάτι στο οποίο βαδίζαμε φαίνεται να συνεχίζει ευθεία ενώ ένα στενότερο ανηφορίζει απότομα δεξιά ανάμεσα από βραχάκια. Το πρώτο μονοπάτι τραβερσάρει μια απόκρημνη πλαγιά από ένα φυσικό πατάρι και στην συνέχεια ανηφορίζοντας απότομα τερματίζει στην σπηλιά "Λούστρες" (4Β). Είναι μια τοποθεσία με άγρια ομορφιά και αξίζει τον κόπο η παράκαμψη. Επιστρέφουμε πάλι στην διασταύρωση και ακολουθούμε το σωστό μονοπάτι. Είναι αρχικά κάπως πυκνωμένο άλλα όσο ανηφορίζουμε αρχίζει να ξεκαθαρίζει. Ανηφορίζει πάνω στην ράχη με μικρά ζικ-ζακ και τελικά βγαίνει σε ξέφωτο (5Β). Εδώ χρειάζεται πολύ προσοχή για να ξαναβρούμε την είσοδο του μονοπατιού στην άλλη πλευρά του ξέφωτου (6Β). Συνεχίζουμε για λίγα μέτρα σε ευκρινές μονοπάτι που στην συνέχεια όμως γίνεται ολοένα και πιο δυσδιάκριτο. Κινείται τώρα σε αραιό δάσος με δρύς λίγο δεξιότερα της ράχης. Ψηλότερα το έδαφος γίνεται πετρώδες με ανάμικτους θάμνους και κομμένα δέντρα και το μονοπάτι πρακτικά χάνεται. Ευτυχώς βγαίνουμε γρήγορα από το δάσος (7Β) και βαδίζοντας πάνω στην ράχη ξαναβρίσκουμε το μονοπάτι που περνά δίπλα από μια σκουριασμένη πινακίδα και τελικά φαρδαίνει και βγαίνει στον δασικό δρόμο (8Β). Αν κατηφορίζουμε προς το Ομόλιο το τελευταίο αυτό κομμάτι είναι δύσκολο και θέλει πολύ προσοχή να μην ξεμακρύνουμε από την ράχη. Υπάρχει μάλιστα και άλλο μονοπάτι (7Β) που στην αρχή κατηφορίζοντας βαδίζει δεξιά της ράχης και είναι καθαρό άλλα στην συνέχεια κλείνει. Για αυτό αν κατηφορίζουμε πρέπει να προσπαθήσουμε να κινηθούμε αρχικά στο κέντρο της ράχης και μόλις αρχίσουν οι δρύς να βαδίσουμε αριστερά της ράχης. (45 λεπτά)