Ομόλιο - Σπηλιά


Κατηγορια: Διάσχιση
Μηκος Διαδρομης: 15 χλμ
Χρονος: 4 ώρες
Υψημοτερικη διαφ. αναβασης: 1100μ.
Βλαστηση: Θαμνώδης, δρύς, καστανιές, οξυές
Ποσιμο νερο στην διαδρομη: Όχι
Κατασταση εδαφους: Μονοπάτι.
Δυσκολια: Α
Σημανση: Όχι, μονοπάτι Ο2 στο τελευταίο κομμάτι.

Η διαδρομή αυτή διασχίζει τον Β Κίσσαβο. Ακολουθεί μια μακριά ράχη μέχρι να συναντήσει το μονοπάτι που έρχεται από Αμπελάκια, και στην συνέχεια κατηφορίζουν μαζί στην Σπηλιά. Πρέπει να ήταν παλιά πολυσύχναστη διαδρομή, πράγμα που μαρτυρεί το φαρδύ μονοπάτι καθώς και υπολείμματα καλντεριμιού. Σήμερα δυστυχώς δεν χρησιμοποιείται και αργο-σβήνει. Εύκολα όμως ακολουθούμε την πορεία του ακολουθώντας την ράχη.

Ερχόμενοι από εθνική οδό, περνάμε το Ομόλιο και συνεχίζουμε για Στόμιο. Περίπου στα μέσα της διαδρομής και αφού περάσουμε την διασταύρωση για Αμπελάκια-Σπηλιά (δασικός δρόμος) στην θέση Παναγία Μπέη, μετά από 500μ περίπου, υπάρχει αριστερά ένα απομονωμένο σπίτι (στο χρώμα της ώχρας) και δεξιά κτήματα με ακτινίδια (1). Εδώ φεύγει δεξιά χωματόδρομος που αφού περάσει μια ρεματιά καταλήγει σε μαντρί (2). Πίσω από το μαντρί ξεκινά τρακτερόδρομος που ανηφορίζει πολύ απότομα σε γυμνή αποψιλωμένη ράχη. Προσέχοντας στα δεξιά μας διακρίνουμε εύκολα την είσοδο του μονοπατιού (3). Είναι στενό μονοπάτι που έχει πυκνώσει από την βλάστηση χωρίς όμως πρόβλημα. Μετά από λίγα μέτρα έρχεται από δεξιά και ένα λάστιχο και κινείται παράλληλα με το μονοπάτι. Σε λίγο συναντάμε μικρό ρεματάκι (4) και περνάμε στην απέναντι όχθη όπου το μονοπάτι γίνεται πιο δυσδιάκριτο άλλα κινούμαστε σε γυμνή ραχούλα με ΝΔ κατεύθυνση. Πιο ψηλά περνάμε ένα δεύτερο μικρότερο ρέμα και βαδίζουμε στα δεξιά του, λίγο ψηλότερα. Τελικά φτάνουμε στο δάσος όπου το μονοπάτι έχει μισο-κλείσει για λίγα μέτρα, άλλα περνώντας αυτό το σημείο βγαίνουμε σε αραιότερο δάσος με βελανιδιές και ανηφορίζοντας ξεκαθαρίζει κάπως και βγαίνει σε φαρδύ δασικό δρόμο (5). Το σκέλος αυτό είναι δύσκολο στο κατέβασμα και χρειάζεται πολύ προσοχή. Διασχίζουμε τώρα τον δρόμο και συνεχίζουμε απέναντι πάνω στην ράχη όπου διακρίνεται το μονοπάτι. Μοιάζει με ρηχό και φαρδύ αυλάκι και ανηφορίζει ομαλά πολύ κοντά στην ράχη. Σε λίγο συναντάμε πάλι τον δρόμο (6) και συνεχίζουμε πάλι απέναντι σε καθαρό σε γενικές γραμμές μονοπάτι. Υπάρχουν βέβαια και κάποια σημεία όπου φράσσεται από κέδρα η σκορπίζει σε περισσότερα μονοπάτια, κινούμενοι όμως πάνω στην ράχη εύκολα το ακολουθούμε. Συναντάμε τελικά για τρίτη και τελευταία φορά την φαρδύ δασικό και συνεχίζουμε στο μονοπάτι πάνω στην ράχη (7). Από αυτό το σημείο και πάνω γίνεται περισσότερο δυσδιάκριτο καθώς έχει γίνει υλοτομία. Σε λίγο περνάμε δεξιά από ξέφωτο όπου το μονοπάτι πρακτικά χάνεται (η ράχη εδώ είναι απότομη) άλλα ανηφορίζοντας πάλι πάνω στην ράχη βρίσκουμε πάλι το μονοπάτι λίγο αριστερά της. Βγαίνουμε τώρα σε ομαλή ξέφωτη ράχη με θάμνους και το μονοπάτι αρχίζει να ξεκαθαρίζει. Μπαίνουμε πάλι στο δάσος και στην συνέχεια βγαίνουμε πάλι σε ξέφωτο με βραχώδες έδαφος. Εδώ έρχεται από δεξιά και άλλο μονοπάτι (8), χωρίς όμως να είναι εμφανής η διασταύρωση. Μπαίνουμε πάλι στο δάσος και κινούμαστε ανάμεσα σε βράχια όπου το μονοπάτι έχει καλυφθεί από φύλα και δεν διακρίνεται πολύ. Τελικά βγαίνουμε πάνω στην ράχη σε σημείο που υπάρχει παλιό μαντρί (9) και φτάνει και τρακτερόδρομος. Ακολουθώντας τον δρόμο βγαίνουμε σε φαρδύτερο δασικό δρόμο (10). (2 ώρες, 30 λεπτά)

Συνεχίζουμε πάλι απέναντι σε πολύ φαρδύ μονοπάτι μέσα σε δάσος οξυάς. Μετά από λίγο το μονοπάτι αφήνει την ράχη και αρχίζει να τραβερσάρει δεξιά της πολύ ομαλά. Βγαίνουμε τελικά σε σέλωμα-ξέφωτο (11) όπου το μονοπάτι στρέφεται Ν. Είναι στενότερο τώρα άλλα καθαρό και κινείται ομαλά σχεδόν σε ισουψή. Αφού τραβερσάρουμε κάποια βράχια το μονοπάτι κάνει μια στροφή αριστερά και κατηφορίζει κάνοντας ένα ζικ-ζακ. Σε αυτήν την στροφή (12) υπάρχουν και υπολείμματα από καλντερίμι. Τώρα συνεχίζει να τραβερσάρει μέχρι να καβαλήσει μια ραχούλα, αρχίζει να κατηφορίζει ελαφρά και φτάνει σε λιμνούλα (13). Εδώ έρχεται και το μονοπάτι Ο2 από το "Χάλκωμα" και τα Αμπελάκια. Συνεχίζουμε τώρα μέσα σε μια στενή λάκα σε πανέμορφο τοπίο και περνάμε ξέφωτα λιβάδια με έλατα. Το μονοπάτι έχει πατηθεί στην συνέχεια από τρακτερόδρομο. Φτάνουμε τελικά μπροστά σε μεγάλο ξέφωτο-χωράφι (14) όπου αφήνουμε τον δρόμο και συνεχίζουμε στο μονοπάτι που διασχίζει αυτό το χωράφι (φαίνεται αριστερά η ξερολιθιά που το οριοθετεί), βαδίζει μέσα σε ρηχή λάκκα περνώντας διαδοχικές πετρόχτιστες πεζούλες και τελικά φτάνει στο ψηλότερο σημείο της λάκκας (15) όπου φαίνεται από ψηλά η Σπηλιά. Από αυτό το σημείο μπορούμε αν θέλουμε να ανεβούμε στην κορυφή Ψηλά Δέντρα (1232μ) που είναι και η ψηλότερη του Β συγκροτήματος του Κίσσαβου. (1 ώρα)

Τώρα το μονοπάτι κατηφορίζει δεξιά λάκκας και στην συνέχεια πάνω σε ράχη και καταλήγει στον δασικό δρόμο που έρχεται από τα Αμπελάκια (16). Συνεχίζοντας στο δρόμο, μετά από 500μ μπαίνουμε στην Σπηλιά. (30 λεπτά)