Τσαλαπετεινός-Αστραία


Ίσως μια από τις ομορφότερες διαδρομές της περιοχής αν όχι της Ελλάδος. Προφανώς πρέπει να συνδιαστεί με κάποιες από τις άλλες διαδρομές που περιγράφω.

Από τον Τσαλαπετεινό (1) περνάμε το ποτάμι από το πέτρινο γεφύρι και αμέσως κατεβαίνουμε αριστερά του για να πιάσουμε τον δασικό δρόμο πρός Σάτρες. Μετά από  200μ ένα μικρό ρέμα διασχίζει τον δρόμο από τσιμεντένια γέφυρα. Αμέσως μετά από αυτήν την γέφυρα, στα αριστερά του δρόμου ξεκινά το μονοπάτι (2). Ανηφορίζει   ελαφρά είναι γενικά σκιερό και βαδίζει αρχικά παράλληλα άλλα αρκετά ψηλότερα από το ποτάμι. Στην συνέχεια κατηφορίζει και πάλι δίπλα στο ποτάμι άλλα αμέσως  αρχίζει να ανηφορίζει και πάλι. Σε λίγο βγαίνουμε σε ξέφωτο όπου θέλει προσοχή καθώς πρέπει να διασχίσουμε το ξέφωτο και να βρούμε την συνέχεια του μονοπατιού  στην άλλη πλευρά του. Στο εξής είναι φαρδύ και ευδιάκριτο και κινείται μέσα σε δάσος κερδίζοντας σταδιακά ύψος. Αριστερά μας έχουμε υπέροχη θέα της κοιλάδας  του Κομσάτου. Το μονοπάτι στρέφεται σταδιακά Ν - ΝΔ και διασχίζει τις απότομες πλαγιές της Τσούκας σε πιο αραιό δάσος. Υπάρχουν κάποια μονοπάτια που  κατηφορίζουν προς το ποτάμι που ίσως μας προβληματίσουν στην αντίθετη κατελυθυνση. Τελικά το μονοπάτι αρχίζει να κατηφορίζει και φτάνει στο εντυπωσιακό πολύ   καλά διατηρημένο βυζαντινό γεφύρι (3) "Γεντι Μπουρούν" χτισμένο σε ένα τοπίο άγριας ομορφιάς. Εδώ το μεγάλο ρέμα που περνάμε είναι αυτό που έρχεται από τον Εχίνο  ενώνεται με το μικρότερο ρέμα που κατεβαίνει από το Πολύσκιο και μαζί εκβάλουν στον Κομσάτο. (1 ώρα). 

Αφού περάσουμε το γεφύρι φεύγει δεξιά ένα μονοπάτι. Αυτό περιγράφεται στην διαδρομή "Ποταμοχώρι - Κορυφή - Βυζαντινό Γεφύρι". Εμείς ανηφορίζουμε αριστερά  σε στενό μονοπάτι που αμέσως κάνει μια δεξιά στροφή και ανεβαίνει πάνω σε ράχη. Στην συνέχεια ανηφορίζει κάπως απότομα λίγο δεξιότερα αυτής της ράχης κάνοντας  που και που ζικ-ζακ. Είναι στενό μονοπάτι άλλα φαίνεται να χρησιμοποιείται από ζώα και είναι καθαρό. Τελικά αφού κερδίσουμε περίπου 80μ από το ποτάμι φτάνουμε  μπροστά σε βράχυα όπου υπάρχει διασταύρωση (4). Ακολούθησα το δεξί μονοπάτι που αφού τραβερσάρει μέχρι μια άλλη ράχη ανηφορίζει απότομα κατά μήκος της και συναντά  τελικά πάλι της αρχική ράχη (5). Από εδώ και πάνω το μονοπάτι έχει σβήσει οπότε ανηφορίζουμε την ομαλή ξέφωτη πλαγιά με Α κατευθυνση έχοντας στόχο την κορυφογραμμή ψηλότερα (6).  Αυτό το σκέλος της διαδρομής θέλει πολύ προσοχή σε περίπτωση που κατηφορίζουμε. (45 λεπτά).
 
Φτάνοντας στην ράχη βρίσκουμε καλό μονοπάτι που ανηφορίζει ομαλά δεξιά της στενό άλλα ευδιάκριτο και μας οδηγεί σε ξέφωτο σέλωμα (7). Βαδίζουμε για λίγο  πάνω στην ράχη και βρίσκουμε τώρα φαρδύ μονοπάτι που φεύγει αριστερά της (8) και τραβερσάρει μέχρι να καβαλήσει μια άλλη ράχη όπου αρχίζει και κατηφορίζει  Ν εξίσου φαρδύ και κάνοντας ζικ-ζακ. Τελικά φτάνει στην ξερή ρεματιά περνά στην απέναντη όχθη και συνεχίζει ωραίο και καλλογραμμένο συνέχεια μέσα σε δάσος.  Τελικά βγαίνει από το δάσος και καταλήγει πάνω από τον ερηπωμένο οικισμό Εύθυμο ακριβώς στο σημείο που τερματίζει ο δασικός δρόμος από το Πολύαρνο (9). (1 ώρα) 
 
Το μονοπάτι για την Αστραία ξεκινά από το κάτω μέρος του οικισμού. Κατηφορίζουμε Ν χωρίς μονοπάτι μέχρι να συναντήσουμε ταμπελάκι (10) του Ε6 που δείχνει 
την αρχή του. Μπαίνουμε λοιπόν σε φαρδύ μονοπάτι που κατηφορίζει με ζικ-ζακ μέχρι το ρέμα κάτω από τον οικισμό και ανηφορίζει απέναντι. Εδώ πρέπει να
προμηθευτούμε νερό γιατι στην Αστραία δεν είναι αξιόπιστο. Ακολουθεί μια υπέροχη τραβέρσα  ξεκούραστη μέσα σε δάσος από δρυς ενώ σε δυο-τρία σημεία ξεπροβάλλουν τα μυτίκια από τα Θρακικά Μετέωρα. Τελικά το μονπάτι μας οδηγεί σε περάσμα ανάμεσα  στου βράχους και κατηφορίζει πιο ασαφές άλλα με προφανή πορεία σε καταπράσινη κοιλάδα περιτρυγυρισμένη από του πανύψηλους βράχους. Εδώ βρίσκουμε τα ερειπωμένα  σπίτια του οικισμού Αστραία (11). Η τοποθεσία ειναι ειδυλιακή για κατασκήνωση.  (1 ώρα)